Gen Z को आन्दोलनलाई सफल बनाउने मुख्य कारण नै यसको नेता–विहीन चरित्र हो। इतिहास हेर्दा, जुनसुकै आन्दोलनमा जब ठोस नेता देखिन्छन्, उनीहरू सजिलै सत्ता वा शक्तिको निशानामा पर्छन्।
- किन्ने प्रयास : पैसाको प्रलोभन, पद वा अवसरद्वारा नेताहरूलाई आन्दोलनबाट टाढा पार्न सकिन्थ्यो।
- अपराधको जालो : कुनै न कुनै कानुनी फन्दामा पारेर जेल पुर्याउन सकिन्थ्यो।
- शारीरिक अन्त्य : चरम अवस्थामा नेताको हत्या गरेर आन्दोलनलाई नै नेतृत्वविहीन बनाउन सकिन्थ्यो।
Gen Z आन्दोलनसँग यस्ता सम्भावनाहरू लागू नै भएनन्, किनभने यसको कुनै एकल अनुहार थिएन। त्यसैले यो आन्दोलनलाई दबाउन सजिलो भएन, बरु जनशक्ति आफैंले सामूहिक नेतृत्वको रुपमा काम गर्यो। यही यसको वास्तविक शक्ति हो।
यसबाहेक, शासक वर्गले गरेको हत्या नै उल्टो यो आन्दोलनलाई अझ बलियो बनायो।
रगत बग्यो, मृतकहरूको पीडाले जनभावना झनै तात्यो। जसलाई डर देखाएर चुप गराउने सोच थियो, त्यसै कार्यले हजारौं नयाँ स्वरहरू सडकमा उतार्यो। सत्ताको हिंसाले आन्दोलनको आवाज दबाएन, बरु उसको प्रतिरोधलाई अझ गहिरो बनायो।
तर शक्ति जहाँ हुन्छ, त्यहाँ कमजोरी पनि हुन्छ।
नेता नभएको कारण:
- दीर्घकालीन रणनीतिक मार्गदर्शनको अभाव छ।
- ठोस संगठनात्मक संरचना विकास हुन सकेको छैन।
- आन्दोलनको उपलब्धि संस्थागत नबन्ने खतरा बढ्छ।
यसैले भन्न सकिन्छ—Gen Z आन्दोलनको सफलता नै उसको भविष्यको समस्या हो।
नेता नभएकै कारण आन्दोलन तत्कालिन अवस्थामा अजेय भयो, तर यही कारणले दीर्घकालीन राजनीतिक, सामाजिक वा नीतिगत रुपान्तरणमा अनिश्चितता छ।